• In English

    LİSTAG (Families of LGBTs in İstanbul) is a voluntary suppport and solidarity group for families and friends of lesbian, gay, bisexual, and trans people in Turkey since January 2008. More available at ENGLISH page.
  • Aileler Cinselligi Konusuyor!

    Cocugunun, kardesinin veya herhangi bir akrabasinin escinsel, biseksuel, travesti veya transseksuel oldugunu ogrenen ve bu konu hakkinda konusmak isteyen herkesi her ayin ilk persembe aksami Cinsel Egitim Tedavi ve Arastirma Dernegi'nden gonullu psikiyatristlerin katkilariyla duzenledigimiz toplantilara bekliyoruz. Ayrıntılar icin tiklayin!
  • Videolar

    Çeşitli programlarda çıkan uzmanlar cinsiyet kimliği ve cinsel yönelim ile ilgili soruları yanıtlıyorlar

  • Sevgili Ahmet,

    Ölüm haberini acıyla öğrendik. Diyorlar ki eşcinsel olduğun için zaten bir zamandır ailenden tehditler alıyormuşsun, hatta daha da fazlası, bu cinayeti ailenin düzenlemiş olabileceği ima ediliyor... Bunu  aklımıza bile  getirmek  istemiyoruz...

     

    Biz çocukları eşcinsel / biseksüel / travesti /  transseksüel olan bir grup ebeveyniz ve diliyoruz ki bu topraklarda cinsel yönelimi ve cinsiyet kimliği ne olursa olsun insanlara yöneltilen şiddet artık son bulsun.

     

    Diliyoruz ki aileler çocuklarına sevgiyle yaklaşıp, bu durumun bir hastalık olmadığını öğrensinler, daha çok okusunlar, daha çok dinlesinler... Diliyoruz ki basınımız "eşcinsel gencin sonu" gibi başlıklar atmasın artık...

     

    Biliyoruz bunu söylemek seni kaybetmiş olmamızı değiştirmeyecek ama bilmeni ve bilmelerini isteriz ki ailelerine açılan tüm eşcinsel / biseksüel / travesti / transseksüel bireyler ailelerinden nefret ve şiddet görmüyorlar.

     

    Bilmiyorlar ki çocuklarını reddeden aileler aslında kendilerinden kaçıyorlar ve çok daha zengin bir yaşamı kaçırıyorlar.

     

    Hoşçakal Ahmet... Eğer ki nefret suçuna ya da namus cinayetine kurban gittiysen, umarız ki sonuncusu olursun...

     

    LİSTAG

     

     

  • Yeni yazıları emaille takip etmek için emailiniz girip "Üye olmak istiyorum" butonuna tıklayınız.

    Join 46 other followers

  • Kadın ve Aileden Sorumlu Devlet Bakanı Aliye Kavaf’ın Eşcinsellikle İlgili Düşüncelerine Dair…

    Bizler, ailelerinde eşcinsel, biseksuel, travesti ve transseksüel çocukları ve yakınları olan bireyler -özellikle anne & babalar olarak- Kadın ve Aileden Sorumlu Devlet Bakanı Aliye Kavaf’ın basında yer alan eşcinselliğin biyolojik bir bozukluk, bir hastalık olduğuna dair düşüncelerini endişeyle karşılıyoruz. Kendisini de bir anne ve bir aile üyesi olarak bir gün yakın çevresinde böyle bir durumla karşılaştığında neler hissedebileceğini düşünmeye davet ediyoruz; zira eşcinsellik bir hastalık değildir, çocuğunuzu veya bir yakınınızı bunu bilmeden “tedavi” amaçlı götüreceğiniz her uzman -eğer etik kurallar içinde davranıyorsa- bu gerçeği sizin yüzünüze söyleyecektir.

    Sayın Kavaf,

    İşte o zaman, ebeveyn olarak neler hissedebileceğinizi bir düşünün…Toplumumuzda yerleşik olan homofobik ve transfobik düşünceleri, çocuğunuza duyduğunuz sevgiyle karşılaştırdığınızda nasıl karşınıza alabileceğinizi bir hayal etmeye çalışın…üstelik bir gün yaşadığınız ülkenin Kadın ve Aileden Sorumlu Devlet Bakanı bu olumsuz düşünceleri dile getirirse bu durumda olan ailelerin kaçının çocuklarını “tedavi” adı altında yapılan maddi ve manevi baskılara maruz bırakacağını, kaçının değişmeyen bir gerçeklik karşısında çocuklarını kendilerinden uzaklaştıracağını, hatta düşünmesi bile korkunç ama kaç tane daha “Ahmet Yıldız” cinayeti vakası yaşanabileceğini lütfen bir an için aklınıza getirin…

    Aile, bakanımızın düşündüğü gibi sadece heteroseksüel bireylerden oluşmaz, eşcinseller de heteroseksüeller gibi aile kurarak mutlu bir yaşam sürdürebilirler. Bu anlamda, ülkemizde aileden sorumlu devlet bakanı ve onun makamının bu toplumdaki TÜM ailelerden sorumlu olmasını diliyoruz.

    LİSTAG

La mia avventura circa l’omosessualità di mio figlio

Quando ho scoperto nel 1998 che mio figlio è gay, non sapevo niente circa l’omosessualità. Quando mia moglie scoprì l’omosessualità di nostro figlio, era devastata e me lo confidò. Mentre cercavo di calmarla, pensavo a cosa potevo fare. Pochi giorni dopo, mio figlio rivelò prima a mia moglie e poi a me che era gay. Pochi giorni passarono tra questi eventi ed ebbi l’opportunità di pensare. Io dissi :”Questa è la tua vita. Avrai una vita difficile, ma noi saremo sempre con te”. Mentre dicevo questo, credevo davvero che lui potesse decidere da solo che tipo di vita volesse e cosa potesse farlo felice. Nei giorni seguenti, mio figlio provò a parlarmi ma io gli dissi che non volevo. Perché non ero informato e potevo fargli male senza volerlo. Perché lui era molto sensibile e fragile. Più tardi, ho iniziato ad informarmi leggendo giornali e brochures che mio figlio lasciava in giro per casa e ho iniziato a parlare con lui. Ho imparato un sacco di cose che non sapevo da lui. Ho conosciuto altre persone LGBT e i miei pregiudizi iniziarono a dissolversi. Comunque, non potevo condividere questa situazione con nessuno se non poche persone nella famiglia e pochissimi amici vicini. Penso comunque che avessi accettato la sua omosessualità. Oggi posso, infatti, condividere questo con tante persone, posso dare interviste mettendoci il mio nome e la mia faccia. Ho capito che la vera accettazione è ora. Sono passati 10 anni così. E’ stato difficile. Portavo il peso di vivere una bugia. Nel maggio 2008, mio figlio mi disse che due madri (di persone gay) e alcune persone LGBT avrebbero iniziato ad incontrarsi in un caffè e che potevo andarci, se volevo. Mia moglie ed io allora andammo a quell’incontro. Mi piacque essere con persone che parlavano lo stesso linguaggio. Quando ci andammo per la prima volta, ero l’unico parente maschio. Una madre, quando mi vide arrivare, chiamò suo marito e gli disse di venire così che ci fossero due padri all’incontro. Questo mi fece pensare che avevo la missione di incoraggiare altri padri ad unirsi a noi e mi impegnai a partecipare ad ogni meeting. Qualche tempo dopo, due madri andarono in Italia per un incontro AGEDO e quando tornarono, contattamo CETAD (un associazione di dottori sulla sessualità) e iniziammo incontri regolari con psichiatri nell’ottobre 2008. Il mio periodo di reale informazione iniziò. Più eravamo informati e acquistavamo confidenza, iniziammo a dare interviste per giornali e a partecipare a programmi radio. Lì, usavamo degli pseudonimi. Poi, per la prima volta in novembre 2010, un intervista fatta da noi (due padri e una madre) venne pubblicata per uno dei più popolari quotidiani Turchi con i nostril veri nomi e foto. Fu allora che capii l’omosessualità di mio figlio. Io, che l’avevo scoperto prima ma non potevo condividerlo con nessuno, ora posso apertamente parlare di questo con tutti. Perché ho la conoscenza necessaria per rispondere e ho confidenza in me stesso. Ora, sento che il nostro impegno reale è dare aiuto alle altre famiglie per essere meglio informate e avere migliori relazioni con i loro figli.

Yorum yapın

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Takip Et

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 46 other followers